Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
offroader

Προορισμοί

  • Συνεργάτες και φίλοι του offroader μοιράζονται μαζί μας εμπειρίες από τα ταξίδια τους. Απολαύστε διαδρομές και πάρτε ιδέες...
  • 1

Λάιτ οδοιπορικό στον Πάρνωνα

Πόσο συναρπαστική μπορεί να γίνει μια εκδρομή σε ένα μέρος που δεν είναι ονομαστό για τη ποικιλία και τις εναλλαγές των τοπίων του;  Τα ψηλά και μεγαλειώδη βουνά του;  Το δαιδαλώδες ορεινό του οδικό δίκτυο;  Συγκρίνεται ο ταπεινός Πάρνωνας με τα τραχιά και ογκώδη Τζουμέρκα;

Φυσικά και όχι.  Όμως «ανάγκας και θεοί πείθονται»!  Κι έτσι αντί να μας βγάλει ο δρόμος στα περήφανα Τζουμέρκα, όπως ήταν το αρχικό σχέδιο, η οικονομική κρίση μας οδήγησε νοτιότερα στον πολύ μικρότερο, πολύ ταπεινότερο και πολύ κοντυνότερο Πάρνωνα.  Το δέλεαρ των λιγότερων χιλιομέτρων μας έκανε απλά, «να βάλουμε νερό στο κρασί μας».

Καταλύσαμε στον Άγιο Πέτρο και παρά το γεγονός ότι για κάποιους, οι πελοποννήσιοι δεν είναι και οι πιο φιλόξενοι άνθρωποι, ήταν ίσως η πρώτη εκδρομή που αισθανθήκαμε τόσο οικεία και τόσο ευπρόσδεκτοι σε ένα μέρος.

Η Δήμητρα, η ξενοδόχος, μας σκλάβωσε με την φιλοξενία της.  Κάθε βράδυ άναβε, ειδικά για εμάς, μια μεγάλη φωτιά στο τζάκι  και μας κέρναγε απλόχερα τσίπουρα και φρέσκα καρύδια.  Η κυρία Σωτηρία στο καταπληκτικό της καφενείο με τα σπιτικά γλυκά και τους λουκουμάδες, μας έβραζε φρέσκα αυγά από τις κότες της και μας περιποιόταν σαν «μητέρα» ικανοποιώντας τις επιθυμίες και τις παραξενιές όλων μας, που δεν ήταν και λίγες!

Η κυρία Σοφία η ταβερνιάρισα μας εξέπληξε με τον υπέροχα τραχανά της και την φιλοζωία της αφού εκτός από το κρασί που μας κέρασε, τάισε και το σκύλο της παρέας με μια ολόκληρη μερίδα γιουβέτσι!  Η Μαρία κι η Μαρία, οι δυο «ανταγωνίστριες» πλην όμως συνονόματες μπακάλισες δίπλα στην εκκλησία, εκτός από το φρεσκότατο τυρί, τις σπιτικές χυλοπίτες και τη φρέσκια ρίγανη, μας έδωσαν και εξαιρετικές οδηγίες για να επισκεφτούμε μέρη που ούτε φανταζόμασταν.  Ξεχάσαμε κανέναν;  Α ναι: την κυρία Μαίρη με την απίστευτη ταβέρνα της με το σπιτικό φαΐ στα Βέροια, το χωριό με τον ένα και μοναδικό κάτοικο!  Και τον offroader φίλο μας τον Γιώργο (a.k.a. Κούκος) που εγκατέλειψε την Αθήνα για να βρει μια καλύτερη ζωή στο καφενείο του «Σχολαρχείου» στα Τσίντζινα (Πολύδροσο) με τους 11 κατοίκους!

Αλλά ας ρίξουμε τώρα μια ματιά και στο οδοιπορικό μας:

Η εκδρομή αυτή είχε μια ιδιομορφία.  Στην παρέα συμμετείχε για πρώτη φορά στα χρονιά, μια ισπανική σαύρα... αφού τελευταία στιγμή τόσο τα πλάνα όσο και η σύνθεση της παρέας άλλαξαν κι έτσι αναγκαστικά, το Νιβάκι έδωσε τη θέση του στο «Σιμπιζάκι».

Δεδομένου ότι στη παρέα υπήρχε το Ibiza που λέγαμε δεν ήταν εύκολο να σχεδιαστούν διαδρομές κατάλληλες για ολόκληρη τη παρέα.  Έτσι προκειμένου να κάνουμε τον πηγαιμό λίγο πιο ενδιαφέροντα επιλέξαμε να πάμε στη Τρίπολη από τον άλλοτε αφορισμένο Αχλαδόκαμπο.  Μια ιδέα που τελικά αποδείχτηκε εξαιρετική αφού ο δρόμος ήταν κυριολεκτικά έρημος, η οδήγηση συναρπαστική και η θέα ολόκληρου του Αργολικού κάμπου και του Αργολικού κόλπου φαντασμαγορική.

Φτάσαμε νωρίς το απόγευμα στον Άγιο Πέτρο και για πρώτη φορά (εδώ και πολλά χρόνια κι ακόμη περισσότερα χιλιόμετρα) είχαμε την πολυτέλεια της απογευματινής ξεκούρασης.

Την άλλη μέρα ξεκινήσαμε για ΒαμβακούΤσίντζιναΒέροιαΚαρυές.  Αφήσαμε το Ibiza να ξεκουραστεί και επιβιβαστήκαμε όλοι στον φιλόξενο «αυτοκράτορα».  Η διαδρομή ήταν πέρα από κάθε προσδοκία καταπληκτική, αφού βρήκαμε λάσπες, χιόνια και κυρίως πανέμορφα δάση.  Αυτό που μας έκανε εντύπωση και μας γέμισε με ιδιαίτερη χαρά ήταν ο πραγματικά μεγάλος αριθμός εξαιρετικά νεαρών δέντρων, πράγμα που σημαίνει ότι το δάσος εξελίσσεται και μεγαλώνει.

Βαμβακού: όμορφο ακατοίκητο χωριό με μόνη ζωή τον ξενώνα που λειτουργεί τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες.

Τσίντζινα: όμορφο χωριό με 11 κατοίκους.  Όμορφη ζωντανή πλατεία και όμορφο καφενείο αλλά μόνον τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες.  Η ζωντάνια και η ζεστή φιλική ατμόσφαιρα οφείλονται κυρίως στον Γιώργο που δίνει όλη τη ψυχή και την δημιουργικότητα εμπνέοντας ωραίες ατμόσφαιρες και ζεστό κλίμα.  Αναπάντεχη πολυτέλεια το ταϊλανδέζικο μασάζ και οι θεραπείες ρέικι.

Βέροια (τα): όμορφο χωριό με 1 (έναν) κάτοικο!  Και εκεί που δεν το περιμένεις «τα ωραία Βέροια» η ταβέρνα της σπαρτιάτισας κυρίας Μαίρης η οποία ομοίως τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες κάνει θαύματα με τα τσουκάλια της.  Αναπάντεχα νόστιμο φαγητό.

Καρυές: το κεφαλοχώρι με την όμορφη πλατεία και το κατάλευκα αντίγραφο του «Ερεχθείου» με τις πασίγνωστες «Καρυάτιδες» να μας αγναντεύουν από ην κορυφή του λόφου, υπενθυμίζοντάς μας ότι η ομορφιά των κοριτσιών τους ενέπνευσε τον αρχαίο γλύπτη.

Άγιος Πέτρος: Επιστροφή στον Άγιο Πέτρο.  Καταπληκτικές πίττες, μαγειρευτά και σπιτικός τραχανάς στης κυρίας Σοφίας, γλυκάκι στης κυρίας Σωτηρίας τσιπουράκι και κουβέντα στης Δήμητρας.

Άγιος Γιάννης: ακολουθώντας τη συμβουλή της Μαρίας, ύστερα από μια υπέροχη διαδρομή ανάμεσα από ολάνθιστα λιβάδια και σύντομη πεζοπορία, αντικρίσαμε ίσως έναν από τους ωραιότερους καταρράκτες.

Λεπίδας: Μέσα σε μια κοίτη λαξευμένη από τους αιώνες στον γρανιτένιο βράχο ο ποταμός ή καλύτερα το ρέμα Λεπίδα με τα άφθονα ολοκάθαρα νερά, ρέει άλλοτε γαλήνιο κι άλλοτε ορμητικό σχηματίζοντας δεκάδες καταγάλανες λεκάνες ανάμεσα σε αφρισμένα νερά και στρογγυλεμένα βράχια.  Ο ομώνυμος καταρράκτης πέφτοντας σε τρία επίπεδα από ύψος 100 μέτρων προσφέρει ένα μοναδικό θέαμα.  Ένα κράμα έντασης και γαλήνης που σε προκαλεί να βουτήξεις στα νερά του και σε κάνει να ψάχνεις ανάμεσα στους θάμνους για να βρεις κρυμμένες νύμφες και νεράιδες.

Παράλιο Άστρος: Μπορεί το καλοκαίρι το μέρος να ασφυκτιά από τα μιλιούνια των παραθεριστών, όμως αυτό το βαρύ μολυβένιο απομεσήμερο με την γλυκιά ζέστη της άνοιξης, το φαγητό στην παραλία ήταν μια ευχάριστη ανάπαυλα.

Αν μας άρεσε;  Και με το παραπάνω.  Ζήσαμε τον χειμώνα στα χιονισμένα δάση προς την Βαμαβακού.  Την άνοιξη στα ολάνθιστα λιβάδια προς τον Αη Γιάννη.  Λιμπιστήκαμε το καλοκαίρι στις όχθες του Λεπίδα και πήραμε μια γεύση φθινοπώρου στη μολυβένια ακροθαλασσιά του Παράλιου Άστρους.

Αν θα ξαναπάμε;  Μα και βέβαια.  Αφήσαμε πίσω μας τόσους νέους φίλους και τόσα ανεξερεύνητα μέρη!  Υπάρχουν ακόμα τόσες ανεξερεύνητες ομορφιές και τόσες γλυκειές αναμνήσεις που με χαρά θα τις μοιραζόμασταν με τους αγαπημένους μας.

Προβληματισμοί ...

Μόνο τα ψόφια ψάρια πάνε με το ρεύμα.

Σάρα Πέιλιν
Don't have an account yet? Register Now!

Sign in to your account