Η Σπηλιά του Δράκου, με τις επτά λίμνες, ένα από τα αξιοθέατα της Καστοριάς, ανακαλύφθηκε το 1940 από κατοίκους και πήρε το όνομά της από την είσοδό της που έχει τη μορφή στόματος δράκου.  Μάλιστα ο μύθος της περιοχής αναφέρει ότι ο δράκος φύλαγε τη σπηλιά και έριχνε φλόγες από το στόμα του σε όποιον τολμούσε να πλησιάσει.

Σε καμιά περίπτωση δεν μου αρέσουν "οι μισοτελειωμένες" υποθέσεις. Όταν μάλιστα πρόκειται για την κατάκτηση κάποιας κορυφής... με τρώει σα μεράκι. Να λοιπόν που ξαναγυρίζουμε στα αγαπημένα μας Πιέρια αποφασισμένοι παρά ποτέ, για να  πατήσουμε το Φλάμπουρο!

Ένας τόπος μυθικός όπου σε κάθε χώρο υπάρχει και η αντίστοιχη Νύμφη για να σε υποδεχθεί. Καταρράκτες, κορφές, φυτά, ζώα, και εναλλαγές τοπίων σε αποζημιώνουν  στο έπακρο, κάνοντάς σε, να μένεις έκθαμβος από την εκπληκτική ομορφιά που σoυ  προσφέρεται.

Ήταν πρόκληση, για μια ακόμη εμπειρία και τόσο ενδιαφέροντα προορισμό, που όταν ακούσαμε την ιδέα, δεν διστάσαμε καθόλου. Υπήρχαν πολλά θετικά στο όλο εγχείρημα πρέπει να πούμε. Οδηγός (Έλληνας) που είχε καταγραμμένες της διαδρομές από πριν, κλεισμένο το ξενοδοχείο, μεγάλη παρέα από 7 αυτοκίνητα 4Χ4, σύνολο 14 άνθρωποι.