Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
offroader

Προορισμοί

  • Συνεργάτες και φίλοι του offroader μοιράζονται μαζί μας εμπειρίες από τα ταξίδια τους. Απολαύστε διαδρομές και πάρτε ιδέες...
  • 1

Pin Project: Πέρα απο την Αφρική - 5ο μέρος

Ευρετήριο Άρθρου

- Είχα δει στην Guardian ένα βίντεο για φάρμες στην Νότια Αφρική όπου πλούσιοι δυτικοί πληρώνουν αδρά για να κυνηγούν και να σκοτώνουν λιοντάρια.  Όλα νόμιμα.  Έχετε συναντήσει κάτι παρόμοιο στο ταξίδι σας;

 

Επισκεφτήκαμε μία φάρμα στη Ναμίμπια όπου επιτρεπόταν να κυνηγήσει κάποιος διάφορους τύπους αντιλόπης και μόνο.  Και εννοείται κατά την κυνηγετική περίοδο που εφαρμόζεται στη χώρα.  Φάρμες με λιοντάρια δεν επισκεφτήκαμε αλλά έπεσαν στα χέρια μας περιοδικά που διαφήμιζαν τέτοιου είδους δραστηριότητες και η αλήθεια είναι ότι δυστυχώς υπάρχουν πολλά ιδιωτικά πάρκα στη νότια Αφρική οπου μπορείς να κυνηγήσεις άγρια ζώα και οι καλύτεροι πελάτες είναι Αμερικανοί και Ρώσοι.

Αυτό που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι ότι στην περίπτωση του κυνηγιού αντιλόπης επιδίδονται κυρίως οι Afrikaners και μάλιστα δε γίνεται τόσο για την εξάσκηση του «σπορ» όσο για το χαβαλέ και σε πολλές περιπτώσεις το κυνήγι είναι απλά η αφορμή για να «οργανωθούν» σκηνικά βγαλμένα από τη γνωστή ταινία Hangover.

South Africa

South Africa

- Ποιό ζώο από όσα έχετε συναντήσει στο ταξίδι σας έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση και γιατί;

Όλα τα άγρια ζώα που έχουμε δει μέχρι στιγμής –και έχουν δει οι περισσότεροι- τα είχαμε ξαναδει σε διάφορους ζωολογικούς κήπους.  Το πιο συναρπαστικό ήταν ότι αυτή τη φορά τα είδαμε ελεύθερα στο φυσικό τους περιβάλλον.  Δεν ήρθαν αυτά, πήγαμε εμείς με ότι αυτό συνεπάγεται.  Αν μας έκανε κάτι εντύπωση ήταν οι αντιδράσεις τους σε διάφορες περιπτώσεις.

Για παράδειγμα η φωτογραφία όπου έχουμε σταματήσει να περάσει ο ελέφαντας το δρόμο και ταυτόχρονα φαίνεται και το σήμα «ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΛΕΦΑΝΤΕΣ» είναι πολύ ρεαλιστική.  Είχαμε σταματήσει στην άκρη του δρόμου για να τραβήξουμε φωτογραφίες αλλά ο ελέφαντας μας ένιωθε εμπόδιο που του έκοβε το δρόμο.  Και αντιδρούσε με τον τρόπο του.  Ώσπου το καταλάβαμε, κάναμε όπισθεν και τελικά όταν αυτός περνάει, πατάμε το κλικ και μπαίνουν στο πλάνο το σήμα, ο ελέφαντας και ο Ζήκος.

Κάμπινγκ στο Tofo - Open Market

- Ποιά είναι η στιγμή που φοβηθήκατε περισσότερο κατά την διάρκεια του ταξιδιού σας;

Νίκος:  Φόβο δεν έχουμε νιώσει σε κανένα σημείο του ταξιδιού πολύ απλά γιατί δεν υπήρξε κανένας λόγος.  Από τις τρεις φορές που έχουν «ανοίξει» το αυτοκίνητο, μόνο στην περίπτωση του Struisbaai ένιωσα το φόβο ότι μπορεί να τελείωνε το ταξίδι μόνο και μόνο γιατί αδυνατούσα να σκεφτώ θετικά.



Γεωργία:  Στην περίπτωση όπου ο Ζήκος έσβησε μέσα στο εθνικό πάρκο του Μορέμι στη Μποτσουάνα και το γεγονός ότι έπρεπε να περπατήσουμε ένα χιλιόμετρο μέσα στο πάρκο ξέροντας ότι μπορεί να «πεταχτεί» το οτιδήποτε, με έκανε για πρώτη –και τελευταία ελπίζω- φορά να φοβηθώ για τη σωματική μας ακεραιότητα.

Vilanculos beach

- Είμαστε στο ίντερνετ και δεν θα μπορούσα να μην σας κάνω αυτή την ερώτηση.  Το ταξίδι αυτό γίνεται με δικά σας έξοδα, πράγμα το οποίο το έχετε ξεκαθαρίσει από την αρχή.  Το ποσό που έχετε στην διάθεση σας όμως είναι περιορισμένο.  Εντάξατε το PinProject στην πρακτική του Crowdfunding πριν λίγο καιρό όπως έχει γίνει με τόσα φιλόδοξα προτζεκτ.  Με την λογική ότι το PinProject είναι ένα είδος κοινωνικού πειράματος για το πώς είναι να ταξιδεύεις στον κόσμο.  Δεχτήκατε μια επίθεση από ένα χρήστη όπου με ένα σχόλιο του ξέβρασε πάνω σας όλη του την κακία σαν να ήσασταν εσείς υπεύθυνοι για την ζωή που ζει αυτή την στιγμή στην Ελλάδα, μπερδεύοντας το Crowdfunding με την ελεημοσύνη.  Θέλω να σας ρωτήσω το εξής:  Γιατί κατά την γνώμη σας οι άνθρωποι γίνονται κακοί με ότι τους ξεπερνά αντί να εμπνευστούν από αυτό;

Vilanculos beach

Vilanculos beach

Για εμάς είναι ξεκάθαρο και έχει να κάνει με το ΦΟΒΟ.  Το φόβο που νιώθουν οι άνθρωποι να κάνουν ένα βήμα πέρα από τη ζώνη ασφαλείας που έχουν χτίσει γύρω τους οι ίδιοι ή κάποιος άλλος.  Κατ’ επέκταση ο φόβος φέρνει τη ζήλεια, η ζήλεια την κακία και η κακία τέτοιου είδους ξεσπάσματα και λίβελους.  Εδώ θα πρέπει να γίνει σαφές το εξής.  Σαν και εμάς ταξιδεύει πάρα πολύ κόσμος και πραγματικά έχουμε συναντήσει απίστευτους ανθρώπους μέχρι τώρα.  Συνεπώς δεν πρωτοπορούμε σε κάτι και δεν κάνουμε κάτι το σούπερ ουάου.  Ίσως για τα ελληνικά δεδομένα να είναι κάτι το πρωτόγνωρο αλλά και πάλι, ούτε οι πρώτοι είμαστε ούτε οι τελευταίοι.  Αυτό που δεν μπόρεσε να δει ο ανώνυμος φίλος που μας «στόλισε» και μέχρι σήμερα ελάχιστοι άνθρωποι έχουν αντιληφθεί, είναι ακριβώς πως κάποιος μπαίνει στη διαδικασία να κάνει μία αξιολόγηση της ζωής του σε μερικά απογεύματα, να κοιτάξει για λίγο πίσω του και τελικά να πάρει την απόφαση να αλλάξει μια για πάντα τη ζωή του όσο ακόμα είναι νέος.

Η διαφορά μας είναι ο τρόπος που επιλέξαμε να το κάνουμε δηλαδή να παρατήσουμε τα πάντα (οικογένεια, φίλους, σπίτι, ασφάλεια κ.λπ.) και να πάρουμε τους δρόμους για μία άγνωστη Ιθάκη.  Άλλοι το κάνουν και πέφτουν από το μπαλκόνι.  Άλλοι το κάνουν και αποφασίζουν να μετοικήσουν σε αγροτική περιοχή και να γίνουν αγρότες.  Άλλοι το κάνουν και αποφασίζουν να αλλάξουν χώρα.  Αλλά το κάνουν...

Αλλοίμονο σε αυτούς που δεν κοντοστέκονται στον καθρέφτη και τελικά όταν το κάνουν κοιτούν μέχρι τη μύτη τους και όχι παραπέρα.  Και φυσικά αλλοίμονο σε αυτούς που δεν ονειρεύονται.  Κανείς δε μας υποσχέθηκε τίποτα (ούτε και μεις), κανείς δεν μας χρωστάει τίποτα (ούτε και μεις) και κανείς δεν περιμένει τίποτα από εμάς (ούτε και μεις).

Νίκος:  Σχετικά με την καμπάνια χρηματοδότησης μέσω της πρακτικής του crowdfunding, δεν αποσκοπούμε σε τίποτα και δεν περιμένουμε να βγει κάτι από αυτό.  Αν πούμε ότι ποντάραμε κάπου, αυτό θα ήταν σε κάποιες εταιρίες που αντί να δίνουν 300 ή 500 ευρώ για να στολίσουν δέντρο τα Χριστούγεννα, θα μπορούσαν να βάλουν ένα αυτοκόλλητο στο αυτοκίνητο που θα το βλέπει όλος ο κόσμος και που τέλος πάντων είναι κινητή διαφήμιση.

Αλλά, τα σημερινά στελέχη και αφεντικά στην Ελλάδα δε φημίζονται για τη διορατικότητα και την πρωτοβουλία τους... εκτός αν έχει να κάνει με καμία ξανθιά καλλονή (παίρνω παράδειγμα από το τελευταίο μου αφεντικό).  Επιπλέον, τέτοιου είδους πρακτικές δεν έχουν ακόμα απήχηση στην Ελλάδα, οπότε δίκαια ο κόσμος το κρίνει και το βλέπει στράβα και φυσικά δεν τους αδικούμε.  Το όλο θέμα προέκυψε όταν σε μία «κόντρα» (με την καλή έννοια) που είχαμε με τον Lucien, τον υπεύθυνο του ορφανοτροφείου στη Ζιμπάμπουε, με προκαλούσε να βρω τρόπους να υποστηρίξω οικονομικά το Pin Project και κάθε φορά που μου πρότεινε κάτι του απαντούσα ότι αυτό στην Ελλάδα δεν θα πιάσει.  Τελικά κατέληξα ότι μπορούμε να προσπαθήσουμε με μία διεθνή πρακτική –όπως είναι το crowdfunding- και αν πιάσει, έπιασε.

xai xai

- «Η ζωή είναι ένα κουτί γεμάτο σοκολατάκια».  Εσείς τελικά είστε αποφασισμένοι να το φάτε στο δρόμο;   «... και ποτέ δεν ξέρεις ποιό θα σου τύχει» τελειώνει o Forrest Gump.  Αν πούμε ότι τα σοκολατάκια είναι τα βιώματα και η τυχαία επιλογή είναι τα απρόοπτα που μπορούν να σου συμβούν, τότε εμείς έχουμε πάρει ένα μεγάλο κουτί.

Δε χωράει αμφιβολία ότι η ζωή είναι γεμάτη απρόοπτα όπου κι αν είσαι και δε χρειάζεται να ταξιδεύεις για να μάθεις τι εστί τύχη.  Αρκεί να την προκαλέσεις...  Απλά όσο μεγαλώνει ο βαθμός της έκθεσης και η «έξοδος» από τη γυάλα, τόσο πιο πολύ κρατάει το γλυκό ή το πικρό της τυχαίας επιλογής και τελικά τόσα περισσότερα έχεις να θυμάσαι.  Ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά τρελαίνονται για σοκολατάκια...

Zikos!

 

To blog τους εδώ

Όλες οι φωτογραφίες απο εδώ (Μην χάσετε τις φωτογραφίες απο την Namibia)

Περισσότερα για το Crowdfunding και τη σχέση του με το Pin Project εδώ

Βαγγέλης Μακρής στο

Προβληματισμοί ...

Αναπολώ την εποχή που χρωστούσα μόνο μαθήματα.

κάποιος είπε
Don't have an account yet? Register Now!

Sign in to your account