Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
offroader

Προορισμοί

  • Συνεργάτες και φίλοι του offroader μοιράζονται μαζί μας εμπειρίες από τα ταξίδια τους. Απολαύστε διαδρομές και πάρτε ιδέες...
  • 1

Iceland 2011 - Ισλανδία 5ο μέρος

Ευρετήριο Άρθρου

 


Το πρωινό μας βρήκε πάλι στη Χέκλα, αφού περάσμε τη βραδιά σε ένα κάμπινγκ πάνω στο βουνό.  Κατά τη διάρκεια του πρωινού γρασαρίσματος, η βάση της αντιστρεπτικής του wrangler παρέδωσε πνεύμα...

 


Στο καταφύγιο στην κορυφή του βουνού, περιμένοντας να περάσει η ώρα για να παραλάβουμε τα snow mobiles.  Εκτός από καταπλητικό πρωινό, είχε και υπέροχη θέα, καθώς από τη μία έβλεπες τη θάλασσα και από την άλλη τον παγετώνα.  Τρομερή αντίθεση!

 


Απ’ ότι μας είπαν, το εργαλείο αυτό έχει χαλάσει εδώ και καμία δεκαριά χρόνια και το έχουν αφήσει εκεί ως μνημείο.

 


Μετά από μέρικες σύντομες οδηγίες ως προς την οδήγηση, ξεκινήσαμε τη βόλτα μας.  Σημειωτέον ότι μου έδωσαν το πιο δυνατό εργαλείο, το πειραγμένο!  Τυχαίο;

 


Του Κωστή ήταν ψοφίμι σαν τον μουτζούρη.

 


Οι οδηγοί - ξεναγοί μας έκαναν μία μικρή επίδειξη με άλματα και ανέβασμα πλαγιάς.

 


Η λίμνη του παγετώνα.  Εκπληκτικό θέαμα.  Φοβερή ηρεμία.  Μπορείς να κάτσεις με τις ώρες παρατηρώντας πουλιά και φώκιες να συζούν με αρμονία, υπό τον ήχο των πάγων που λιώνουν.

 


Λέγαμε να βουτήξουμε, αλλά μετά τη δοκιμή το ξανασκεφτήκαμε.

 


Στην περιοχή του Ρέικιαβικ πια, βρήκαμε την ευκαιρία για μικροεπισκευές, λίγο πριν πάρουμε τον μακρύ δρόμο του γυρισμού.

 


Προσέξτε τις κυρίες με τα τακούνια ανάμεσα στους θηριώδεις τροχούς.

 


Το ΜΑΝ αυτό ήταν 8x8 !

 


Και ναι, ήρθε η ώρα να πατήσουμε παγετώνα με τα αυτοκίνητα!  Πραγματικά συγκινητική στιγμή.

 


Περιέργως, ο μουτζούρης δεν φυτεύτηκε πουθενά.


Αφού μας είχαν πει για τα τουλάχιστον 38άρια λάστιχα, είπαμε να μην επιχειρήσουμε να τον διασχίσουμε.  Η αλήθεια είναι βέβαια ότι ο πάγος είχε πολύ καλή πρόσφυση, αλλά πέραν του ότι είχε αρχίσει να βραδιάζει ο πάγος δεν σου ενέπνεε καμία εμπιστοσύνη.  Δεν υπήρχαν πουθενά ίχνη κάποιας συγκεκριμένης πορείας και ο παγετώνας είναι γεμάτος από ρήγματα δεκάδων ή και εκατοντάδων μέτρων βάθους, οπότε χωρίς τη βοήθεια κάποιου γνώστη της περιοχής, θα ήταν αφελές να το προσπαθήσουμε.

Ηρωική στιγμή ...


Βόρειο Σέλας ή επιστημονικά Aurora Boreallis.  Για άλλη μια φορά σταθήκαμε πολύ τυχεροί, διότι εμφανίστηκε για πολύ λίγο, καθώς δεν είναι ακόμα η εποχή του.  Συγκλονιστικό θέαμα, καθώς κινείται συνέχεια και πολύ γρήγορα, φωτίζοντας ολόκληρο τον ουρανό.

 


Το Holmavik, ένα πανέμορφο χωριουδάκι στα western fiords.

 


Αυτό είναι το μουσείο μαγείας στο Holmavik, καθώς η περιοχή βρίθει ιστοριών μεσαιωνικής παράδοσης και μυθοπλασίας, προς μεγάλη χαρά του ζεύγους Λεμπέση.

 


Αναπαράσταση καύσης μάγου.  Η μαγεία γενικώς ήταν ανδρική υπόθεση στην Ισλανδία.  Κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα παραδόθηκαν στην πυρά συνολικά 21 άτομα, 20 άνδρες και μία γυναίκα.

 


Ένας από τους ανθρώπους της εποχής με μεγάλη εξουσία, ο οποίος παρεμπιπτόντως με αφορμή την ασθένεια της γυναίκας του, έκαψε καμία δεκαριά άτομα ως ενόχους, γνώριζε ελληνικά και λατινικά.  Καταλαβαίνετε τι λέει;

 


Ένα από τα καταφύγια που υπάρχουν δίπλα σε κεντρικούς δρόμους, τα οποία χρησιμεύουν κυρίως το χειμώνα, σε περίπτωση που σε αποκλείσει το χιόνι.  Αυτό που επισκεφθήκαμε εμείς είχε σόμπα, κουκέτες, κουβέρτες και ξηρά τροφή.  Δεν ήταν ότι πιο καθαρό μπορεί να φανταστεί κανείς, αλλά υποθέτω πως όταν το χρειαστείς αυτό θα είναι το τελευταίο που θα σε νοιάξει.  Σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τον συνάνθρωπο, αφήσαμε όσες κονσέρβες μας είχαν περισέψει (και δεν μας άρεσαν), μια και φεύγαμε κιόλας.

 

Αντί επιλόγου, από τον Κώστα

Βόρειος Ατλαντικός, 2-3 παράλληλους κάτω από τον 66-ό, πυκνή ομίχλη, τρικυμία και στο κατάστρωμα κρύος δυνατός αέρας...  Είμαστε πια στο καράβι της επιστροφής για Δανία, κουρασμένοι από τα τελευταία 900 χιλιόμετρα στο νησί.  Ακόμα δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω και να ταξινομήσω τις εικόνες του ταξιδιού.

Αισθάνομαι ότι βρίσκομαι σε μια κατάσταση τρανς...  Βγαίνω από κάποια εικονική πραγματικότητα και πηγαίνω που ?  Ήμουν εκεί ?  Γυρνάω πίσω, κλείνω τα μάτια και μπροστά  μου σχηματίζεται το τείχος από τα τεράστια πράσινα βράχια που κατακρημνίζονται στη θάλασσα που αντανακλά το είδωλό τους...

Μετά, η εικόνα ενός γκρίζου άγριου ποταμού που με τεράστια ορμή και πίεση κατεβάζει τα νερά και τις στάχτες των τελευταίων ηφαιστειακών εκρήξεων από τον αιώνιο παγετώνα...  Η μεγάλη μάχη του νερού και της φωτιάς...  Το ποτάμι βρυχάται και γκρεμίζεται δημιουργώντας ένα τεράστιο σπρέι σε ένα γιγαντιαίο βάραθρο.

Στο βάθος οι γκρι ερημότοποι και από πάνω το μεγάλο σκοτεινό βουνό, η Hekla, φωτίζεται και καίγεται από τις τελευταίες αχτίδες του ήλιου, καυτοί πίδακες αερίων που εκρήγνυνται από τα έγκατα της γης...  Ατέλειωτη ερημιά, κόκκινοι φιδωτοί χωματόδρομοι, σκόνη που χάνεται στο βαθύ μπλε και στη μέση η ηφαιστειακή καυτή λίμνη με τα κρεμώδη νερά...

Το τελείωμα του μαύρου, του γκρι, του καφέ και η αρχή το κόκκινου, του μπλε, του μωβ και σε ένα απειροελάχιστο διάστημα η νεφελώδης μυστηριακή πράσινη κηλίδα (ναι, ήμασταν πάρα πολύ τυχεροί που την είδαμε)...  Στη μέση το κρυστάλλινο νερό που αντανακλά τους αέρινους ταξιδιώτες, τα σύννεφα και πιο πίσω η βαθειά μπλε θάλασσα που εισβάλλει επιθετικά στο νησί...  Όλα σε μία αέναη μάχη και ισορροπία μαζί, το νερό και η θάλασσα, τα σύννεφα και ο ήλιος, η έρημος και το πράσινο, η φωτιά και ο πάγος...

Κάπου μέσα σε όλα αυτά τα trolls, τα είδαμε και είναι αλήθεια ότι ζουν σ’ αυτήν την άκρη της γης.

Μυθικό μέρος ?  Τι λέτε ?  Και όμως υπάρχει στις εσχατιές του μεγάλου βόρειου ωκεανού, εκεί που η φαντασία και η πραγματικότητα γίνονται ένα, φτιάχνοντας το όνειρο, το μύθο και το παραμύθι.


 

Tους πρωταγωνιστές του ταξιδιού μπορείτε να τους βρείτε σε δύο εξαιρετικούς ιστοχώρους που ... συχνάζουν.  Ο πρώτος είναι η ομάδα των Νομάδων (www.nomads.gr) και ο άλλος The Missing Link expedition team (www.missing-link.gr)

 

Προβληματισμοί ...

Οι γιατροί που τρώνε ένα μήλο την ημέρα είναι μαζόχες;

κάποιος είπε
Don't have an account yet? Register Now!

Sign in to your account